قبل از ورود به حرم ، در دعای ورود به نجف و اذن دخول حرم یاد پیامبر اکرم بسیار پررنگ است تا جایی که شما در ایوان طلا می ایستید، و زیارت نامه شما در این مکان شریف فقط حاوی سلام بر پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله است:
(( وچون به در رواق برسى بايست و بگو:
اَلسَّلامُ عَلى رَسوُلِ اللَّهِ اَمينِ اللَّهِ عَلى وَحْيِهِ وَعَزآئِمِ اَمْرِهِ الْخاتِمِ
سلام بر رسول خدا امين خدا بر وحيش و بر دستورات حتمى اش ختم كننده
لِما سَبَقَ وَالْفاتِحِ لِمَا اسْتُقْبِلَ وَالْمُهَيْمِنِ عَلى ذلِكَ كُلِّهِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ
آنچه گذشته و گشاينده آنچه پس از اين آيد و نگهبان بر همه آنها (سلام و) رحمت خدا
وَبَرَكاتُهُ السَّلامُ عَلى صاحِبِ السَّكينَةِ السَّلامُ عَلَى الْمَدْفوُنِ
و بركاتش (بر او باد) سلام بر دارنده آرامش مخصوص حق سلام بر آنكه
بِالْمَدينَةِ السَّلامُ عَلَى الْمَنْصُورِ الْمُؤَيَّدِ السَّلامُ عَلى اَبِى الْقاسِمِ
در مدينه مدفون است سلام بر آن يارى شده و تاءييد شده حق سلام بر ابوالقاسم
مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِاللَّهِ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكاتُهُ
محمد بن عبداللّه و رحمت خدا و بركاتش ))
در بخشهای دیگر زیارت نامه هم نام مبارک آن حضرت به طور پررنگی قابل ملاحظه است ......
نجف نسبت به سالهای قبل ، تغییرات محسوسی داشته است . و آن تمیزتر شدن آن است. سیستم انتقال زباله ها و تمیزکردن معابر درست به شیوه ایران ، اصلاح شده است . ولی چند چیز آن را تهدید می کند: اول بی ادبی و بی فرهنگی مردم ( چه ایرانی و چه عراقی ) در ریختن زباله به داخل معابر است . هر چند نقش ایرانیها به طور محسوس کمتر است! دوم؛ خاکی بودن برخی معابر و سوم؛ فقدان شبکه فاضلاب آبهای سطحی است. در خصوص شبکه فاضلاب، طرحهای عمرانی سنگینی در دست اجرا است و مثلا شارع امام صادق علیه السلام کلا در حال لوله گذاری و اصلاح بود.
سیمهای برق آویزان که برای همه ما خنده دار بود، در حال جمع آوری است و به جای آن دارند کابل های کلفت تنیده که چهار سیم دارد و چند سالی است در تهران بکار می رود، نصب می کنند.
صحن در حال احداث فاطمه زهرا سلام الله علیها که در سمت بالاسر تا محل صافی صفا ادامه دارد ، هنوز در گود مانده و چندان پیشرفت چشمگیری نداشته است.
میدان انقلاب (ثورة العشرین) که مرقد آیت الله شهید حکیم در کنار آن است، به کلی برچیده شده و جایش پل هوایی معظمی احداث شده است.
چند بنای بزرگ در مسیر کوفه در دست احداث است که به دانشگاه و بیمارستان و مسجد اختصاص دارد.
بازسازی مرقد کمیل و مسجد حنانه هم به پایان رسیده و بسیار تمیز و جذاب شده اند.
در کوفه هم مرقد میثم کلا در دست تعمیر و بازسازی است و حیاط بین مرقد هانی و مسلم هم برای تعمیرات بسته شده ولی امکان زیارت فراهم است.
در نجف ، حضور ایرانیان به طور محسوس بیشتر از عرب است . قریب به اتفاق زائران ایرانی اند. از پاکستان و هند و افغانستان و کشورهای عربی هم می آیند و البته تعدادشان قابل مقایسه با ایرانیان نیست. بیشتر عربها هم طلاب مدارس اطرافند . حضور ایرانیان برای زیارت مرقد شهید مصطفی خمینی هم قابل توجه است. مرقد ایشان در اتاق کوچکی در قسمت شمالی ( پشت به قبله) ایوان طلا قرار گرفته و جز یک محفظه شیشه ای ، اجازه ی نصب هیج سنگ و نشانی نداده اند!. حتی اجازه نصب تابلویی حاوی اسم ایشان را نمی دهند و اگر روی محفظه شیشه ای هم اسم ایشان را بچسبانند ، ظرف مدت کوتاهی برداشته می شود. ظاهرا منع خاصی از سوی افراد خارج از حرم در کار است! چون مسئولان حرم اجازه حضور بانوان را در این قسمت که مخصوص عبور آقایان بوده فراهم کرده اند و در اتاق هم که سالها بسته بود ، دیگر بسته نیست و باز است.
رقابت منفی بین طرفداران مقتدا صدر و حکیم و .. باعث شده تا به توصیه آیت الله سیستانی، برگزاری نماز جماعت در صحن نجف به خود ایرانیها سپرده شود. بعلت باز بودن درهای صحن در زمان برگزاری نماز، و ایجاد راهرو در صحن، دو یا سه جماعت در این صحن برگزار می شود که اختلاط صدای تکبیرگوها گاه موجب بروز اشکالاتی می شود. اما حداقل موضوع این است که بینشان دعوا نمی شود!
به تازگی برای نماز مغرب و عشا بلندگو در اختیار مکبرها می گذارند و این بلندگو در نماز صبح نیست. چرا؟ من هم نمی دانم!
ساعت 5 عصر یک میز و یک بلندگو در صحن می گذارند و یک واعظ شروع می کند به سخنرانی ، برای جمعیتی که گاه به ده نفر هم نمی رسند! علت هم این است که آقای واعظ به زبان عربی سخنرانی می کند و جماعت حاضر در حرم همه (یا اغلب ) ایرانی اند و ای کاش مسئولان حرم به این نکته توجه می کردند که : وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللّهُ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ سوره ابراهیم آیه 4 گرچه منظور از لسان قوم، منحصر به زبان ( به مفهوم عربی و فارسی و ..) نیست و بیشتر به درک و فهم قوم مربوط است، اما با این وصف برای جماعتی که در حرم امام علی هستند، سخنرانی به زبانهای عربی و انگلیسی و یا فرانسوی علی السویه است ، چون هیچکدام را متوجه نمی شوند!
اخیرا در ضلع غربی صحن مطهر، در پشت سر حضرت، صبحها بعد از نماز صبح یک سخنران ایرانی اجازه یافته تا «بدون بلندگو»! صحبت کند. این سخنران از سوی بعثه برای سخنرانی اعزام می شود و استقبال زائران در حدی است که صدا به گوششان برسد.
به برکت نابودی صدام، و رونق بیشتر اماکن زیارتی، صحن نجف کلا با سنگفرش جدید پوشیده شده و روی آن هم به تمامی با قالیچه های ایرانی فرش شده است. در تمام رواقها کتابخانه های کوچکی برای قرار گرفتن قرآن و مفاتیح و نهج البلاغه وجود دارد. کتب ادعیه دیگری مثل نبراس و .. هم به وفور یافت می شود ولی از آنجا که ما به فصلبندی های مفاتیح عادت کرده ایم و ضمنا کتابهای جدید از آن جامعیت لازم برخوردار نیستند، لذا مفاتیح همچنان در صدر کتب ادعیه قرار دارد. مشکل ، اینجا است که اکثر مفاتیح های حرم به زبان عربی ترجمه شده وپیدا کردن مفاتیح اصلی یعنی همان مفاتیحی که شیخ عباس قمی دستورات دعا را در آن به زبان فارسی نوشته است، کار ساده ای نیست. باز هم جای شکرش باقی است که با گشتن زیاد می توان چنین مفاتیحی را پیدا کرد. چون سال قبل همه مفاتیح های فارسی را جمع کرده بودند!
تعداد محدودی نهج البلاغه هم در بین این کتابها یافت می شود. به سفارش پسر کوچکم یک صفحه از آن را خواندم. صفحه مربوط به خطبه 134 آمد . مشاوره نظامی حضرت امیر علیه السلام به عمر پیش از اعزام نیرو به روم. این نکته که آن حضرت به عمر مشاوره داده اند ، نکته ای قابل تامل و درخور توجه برای کسانی است که حرکتهای تند و رادیکال را در رویارویی با جبهه باطل توصیه می کنند و ..!